De koningin de verkeerde kant op gestuurd

Naar aanleiding van het bezoek dat koningin Beatrix bracht aan een jongerencentrum op de Amsterdamse Overtoom, in de nasleep van de moord op Theo van Gogh door een jihadist, schreef CJO-secretaris Ruben Vis een opinieartikel in het Parool, waaruit onderstaand enkele passages.

De koningin heeft aan Amsterdam gevraagd wat haar bijdrage zou kunnen zijn. In antwoord daarop wordt zij naar een jongerencentrum op de Overtoom gedirigeerd. Is dat de juiste plek waar Beatrix naar toe had kunnen gaan? Eén van de jongerenwerkers vertelde mij vorig jaar dat hij was geprovoceerd door het voor het Vredespaleis plaatsen van de restanten van een door een zelfmoordaanslag getroffen Israëlische bus. Kennelijk had hij niet begrepen dat die bus een boodschap vertolkte aan het adres van de rechters in het Vredespaleis, en niet naar Nederland was vervoerd voor een jongerenwerker uit Amsterdam-West.

De moord op Van Gogh werd gemotiveerd in de op zijn borst achtergelaten brief. Daarin werd een beperkt aantal politici genoemd waarvan ik alleen maar hoop dat Beatrix op persoonlijke en door hen discreet behandelde wijze haar steun en medeleven heeft geuit. Wie verder werden door Mohammed B., waarvan steeds meer duidelijk wordt dat hij in een netwerk zat met internationaal terroristische contacten, als doelwit gezien?

Duidelijk: de VVD en de gelovige joden.… Een al vier eeuwen bestaande minderheid vindt het hier allengs minder leuk. Ik ben de afgelopen weken door minstens drie, vier verschillende functionarissen van het Amsterdamse gemeentebestuur gevraagd hoe de joodse gemeenschap op het tumult in de samenleving reageert. Geen daarvan had zich gerealiseerd dat juist deze bevolkingsgroep met naam en toenaam op de dodenlijstbrief van Mohammed B. voorkwam.

In eerste instantie was de joodse reactie op de afgrijselijke moord op Van Gogh geen andere dan die van de doorsnee Nederlander. Maar toen de inhoud van de brief naar buiten kwam, sloeg de angst om het hart. Het jihadistisch geweld, dat zich eerder manifesteerde in terreurdaden te Jeruzalem, Tel Aviv, Casablanca, Istanboel, New York en Madrid heeft zich ook in Nederland gevestigd. De joodse bevolking is daarvan een doelwit, maar wat biedt de overheid? Die stelde de vraag of vanuit de joodse gemeenschap er rekening zou moeten worden gehouden met acties na de dood van Arafat.

Wat een waanzinnige vraag, juist in deze tijden! Dat zelfs de koningin de verkeerde kant op wordt gestuurd, bewijst hoe zeer de samenleving het spoor bijster is.