Aangifte Centraal Joods Overleg tegen Haags gemeenteraadslid Khoulani

Het CJO heeft besloten aangifte te doen tegen het Haags gemeenteraadslid Khoulani.

Aanleiding hiervoor waren de uitspraken waarin hij een groep Israëlische kinderen  uitmaakte voor ‘zionistische terroristen en toekomstige kindermoordenaars’.  In een latere verklaring neemt Khoulani zijn woorden niet alleen niet terug maar spreekt hij zelfs van een complot tussen ‘de zionisten’ en Adolf Hitler.

In tegenstelling tot de heer Khoulani is het CJO weldegelijk van mening dat hier sprake is van antisemitisme en voelt zich hierin gesterkt door de definitie die onlangs door het Europees Parlement is aangenomen.

CJO reageert op antisemitische uitingen Khoulani raadslid Den Haag

Abdoe Khoulani, Haags raadslid voor de Partij van de Eenheid, noemde Israelische scholieren op bezoek in Den Haag “toekomstige kindermoordenaars” en “zionistische terroristen in wording”. Deze uitspraak is volgens de op 1 juni  j.l. door de EU aangenomen werkdefinitie van antisemitisme een hedendaagse vorm van het klassiek antisemitische bloedsprookje uit de middeleeuwen.

Dit is niet de eerste keer dat hij over de schreef gaat. In 2014 schreef Khoulani  “Leve Isis!”, op zijn Facebookpagina.

Khoulani wordt blijkbaar volledig verblind door een buitengewoon fanatiek Islamistisch chauvinisme: hij haat alles wat Joods is, zelfs kinderen die nog nooit iemand iets misdaan hebben,  en kan geen woord van kritiek over zijn lippen krijgen jegens de ongelooflijke misdaden die moslims, waaronder ook kinderen,  jaar in jaar uit in de allereerste plaats tegen elkaar bedrijven. Hij noemt een stel Joodse kinderen  moordenaars en tegelijkertijd verheerlijkt hij het zich in  bloed rondwentelende  IS.

Op de website van de Partij van de Eenheid vermeldt Khoulani dat hij streeft naar een samenleving op basis van wederzijds respect en begrip en dat hij zich inzet voor een  omgeving zonder haat en geweld.

Lees Verder →

Reactie CJO op artikel NIW – Plafond

Als reactie op het artikel in het NIW, Plafond

Het CJO is het met mevrouw Voet eens. Het zou mooi zijn als er meer vrouwelijke bestuurders plaats zouden nemen in ons bestuur.

Van een onderzoeksjournalist mag verwacht worden dat hij of zij weet hoe de vork in de steel zit. Mevrouw Voet had best iets dieper mogen graven voordat zij oordeelt. Het CJO is een vereniging van samenwerkende Joodse organisaties. Deze organisaties wijzen zelf uit hun hoogste bestuursorgaan een vertegenwoordiger aan voor het bestuur van het CJO. Het is jammer dat mevrouw Voet dit niet weet, of wenst te noemen in haar artikel. Maar om in de lijn te blijven van haar oproep, we zouden vrouwelijke bestuurders van harte welkom willen heten in het bestuur van het CJO.

De banalisering van de Holocaust

Onderstaand opiniestuk werd namens het CJO aangeboden aan het NRC en de Volkskrant maar niet geplaatst. 

 

De situatie in de Griekse vluchtelingenkampen is gelijk aan de concentratiekampen. Wat er in de bio-industrie gebeurt is een Hedendaagse Holocaust. Trump en Wilders zijn de Hitlers van deze tijd.

Wanneer opiniemakers duidelijk willen maken  hoe  kwalijk iets of iemand is, is het tegenwoordig   gangbaar om je te bedienen van wat in de volksmond een godwinnetje wordt genoemd; de Holocaust wordt erbij gehaald.  Zo sloeg deze week een raadslid uit Oldenbroek een uitnodiging voor een debat over de islam af vanwege ‘de gele ster sfeer’ van de poster. En dan spreken we nog niet eens over de schandalige, en volgens de werkdefinitie van de Europese Unie antisemitische, wijze waarop criticasters van Israël het beleid van de Israëlische overheid regelmatig gelijk stellen aan dat van de nazi’s.

Nog afgezien van de vraag of dergelijke vergelijkingen het beoogde effect hebben  – ze komen veelal over als een kleuter die stampvoetend zijn  gelijk wil krijgen- gaan ze natuurlijk volledig mank. Hoe schrijnend de situatie van sommige vluchtelingen ook moge zijn, er is geen beleid om ze uit te roeien. Noch worden vluchtelingen systematisch van hun bezittingen beroofd of hun identiteit vervangen door een getatoeëerd kampnummer. Natuurlijk mag je vraagtekens zetten bij de goede smaak van een poster met de afbeelding van een bom voor een discussieavond over de islam. Dat is echter zo fundamenteel anders dan het openbaar identificeren en uitsluiten van een bevolkingsgroep als opmaat voor deportaties en uitroeiing, dat de vergelijking niet alleen niet opgaat maar ook belachelijk, absurd en kwetsend is.

Natuurlijk kun je alles met alles  vergelijken, maar het is ook belangrijk om stil te staan bij de lading en connotatie van vergelijkingen. De vaststelling dat Hitler vegetariër was is feitelijk correct. Toch is het logisch dat iemand als Marianne Thieme er niet van gediend zal zijn met Hitler vergeleken te worden.

Dergelijke vergelijkingen overdrijven niet alleen hedendaagse problematiek, ze  bagatelliseren tegelijkertijd het gruwelijke en unieke karakter van de Holocaust. Een fatsoenlijk mens denkt wel twee keer na voordat hij een Godwin poneert.

Terwijl de Holocaustvergelijkingen ons in deze maand van herdenken om de oren vlogen,  laaide, schijnbaar ongerelateerd, de discussie weer op wie en wat er precies tijdens de Nationale Dodenherdenking herdacht dient te worden. Waar deze zich aanvankelijk richtte op de Nederlandse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, wordt intussen ook bij de Nederlandse slachtoffers van oorlogssituaties en vredesmissies stilgestaan. Als het aan sommigen ligt wordt dit in de toekomst nog veel verder opgerekt.    Zo  blijkt een Dordts museum  in  de lijst ter nagedachtenis aan de lokale oorlogsslachtoffers  ook de namen van SS-ers opgenomen te hebben. Zowel de vaststelling dat deze slachtoffers mede verantwoordelijk waren voor de 203 vermoordde Dordtse Joden die ook op de lijst staan als de kritiek vanuit lokale Joodse organisaties, bleken onvoldoende aanleiding om nog eens goed naar de gepastheid van deze lijst te kijken.

Natuurlijk staat het iedereen vrij om te herdenken wie en wat hij wil. Het Centraal Joods Overleg is echter van mening dat wanneer slachtoffers, daders, Nederlanders en buitenlanders allemaal op één hoop worden gegooid, er een ongewenste verloedering  plaatsvindt. Zoals het CJO zich in het verleden krachtig heeft uitgesproken tegen deze nivellering van de Nationale Dodenherdenking,  zal ze dat in de toekomst zeker blijven doen.

Deze twee ontwikkelingen hebben één ding gemeen. Beide lijken vooral een trivialisering van een vreselijke episode in de recente  geschiedenis voor goedkoop, emotioneel gewin en getuigen daarmee van weinig fatsoen. Een beetje zelfbeheersing, wellicht door ook hier even twee minuten stil te staan voordat men tot actie overgaat,  zou op zijn plaats zijn.

Reactie CJO op commotie Nationale Dodenherdenking

Zo zeker als het is dat er op 4 mei om acht uur 2 minuten stilte in acht wordt genomen, zo zeker lijkt het dat diezelfde dodenherdenking gepaard gaat met een jaarlijks relletje.  Zo is er dit jaar het plan van Rikko Voorberg om, juist op deze dag,  met behulp van 3000 papieren kruisen stil te staan bij de vluchtelingen die onderweg naar Europa het leven lieten.  Sinds Voorberg met dit op het eerste gezicht sympathieke voorstel kwam, is in Nederland de discussie over wat er wel en niet herdacht dient te worden weer flink opgelaaid.

Hoewel het Centraal Joods Overleg een overtuigd  tegenstander is van de nivellering van de Nationale Dodenherdenking, hebben wij er in eerste instantie bewust voor gekozen in deze kwestie niet naar buiten te treden. Ook al zijn er 364 dagen dat  Voorbergs  initiatief niet zou neerkomen op smakeloos en opportunistische misbruik  van de Nationale Dodenherdenking.  Er is nota bene op 20 juni een Internationale Dag van de Vluchteling!

De reden dat wij niet naar buiten zijn getreden, is dat, hoe ongepast het voornemen van Voorberg ook moge zijn, hij hier niemand kwaad mee doet noch anderen belet om op hun manier te herdenken.  Als de heer Voorberg ervoor kiest om om acht uur de merendeels Islamitische omgekomen vluchtelingen te herdenken middels 3000 Christelijke symbolen, is dat zijn goed recht. Ook dat is onderdeel van de vrijheid waar we in deze dagen bij stilstaan en waar menig held zijn leven voor heeft gegeven.

Het Centraal Joods Overleg betreurt het dan ook dat er de afgelopen dagen diverse personen en organisaties zich impliciet hebben opgeworpen als een soort spreekbuis voor Joods Nederland om dit initiatief te veroordelen en zelfs op te roepen tot een verbod. Uitsluitend het CJO heeft het mandaat om namens georganiseerd Joods Nederland te spreken, terwijl deze personen en organisaties dat niet hebben. Het staat  Voorberg vrij – hoe ondoordacht en verward ook-  te herdenken zoals hij dat wil zolang dit andere herdenkingen niet verstoort. Het CJO had liever gezien dat anderen het voortouw in deze futiele kwestie hadden genomen en commentaar vanuit Joodse hoek achterwege was gebleven.

Reactie op benoeming Saudi-Arabië in VN-vrouwenrechtencommissie

Soms doen zich situaties voor die, als ze niet zo diep triest waren, hilarisch zouden zijn. De benoeming van notoire mensen- en vrouwenrechtenschender Saudi-Arabië in de commissie van de Verenigde Naties die zich bezighoudt met vrouwenrechten is zo’n situatie.

Gert-Jan Segers van de Christenunie verwoordde het treffend door te stellen dat het bizar is dat een land waar vrouwen niet mogen autorijden of zonder mannelijke begeleiding de deur uit mogen  een rol krijgt in het toezicht op vrouwenrechten.  Alsof je een pyromaan hoofd van de brandweer maakt!

Hoewel dit soort dwaze aanstellingen binnen de VN niet ongebruikelijk zijn, zou je verwachten dat deze benoeming in ieders ogen krankzinnig en ontoelaatbaar zou zijn.  Voor alle duidelijkheid hebben we het hier over een land waar in 2002 15 meisjes omkwamen omdat de sharia politie de meisjes ervan weerhield een brandend schoolgebouw te verlaten omdat zij geen hoofddoekjes droegen en er geen mannelijke familieleden waren om hen te vergezellen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat volgens het World Economic Forum er slechts drie landen zijn waar vrouwen er slechter aan toe zijn.  Cees Flinterman ziet dit anders. Deze emeritus hoogleraar internationaal recht is van mening dat deze aanstelling er juist toe kan bijdragen dat de positie van vrouwen beetje bij beetje verbetert en zo een steuntje in de rug kan zijn.

Lees Verder →

Reactie CJO op Holocaustvergelijkingen

De vee-industrie is een grootschalige, geindustrialiseerde Holocaust. Deze man [Trump] is Hitler. Wilders is op weg Hitler te worden

Wanneer mensen duidelijk moet worden gemaakt dat we te maken hebben met een kwalijke situatie of persoon, is het bij opiniemakers niet ongebruikelijk om de Holocaust, als maatstaf voor het ultieme kwaad,  erbij te halen.

Zo ook Paus Franciscus die, notabene aan de vooravond van  Jom Hashoa (de internationale herdenkingsdag van de Holocaust), stelde dat “veel vluchtelingenkampen net concentratiekampen zijn’.

In de eerste plaats gaat deze vergelijking natuurlijk compleet mank. (Is er een beleid van overheidswege om vluchtelingen uit te roeien? Worden alle bezittingen van vluchtelingen bij aankomst geroofd en de identiteit vervangen door een getatoeëerd kampnummer?)   Ook kun je vraagtekens zetten bij de effectiviteit van een dergelijke godwin. Belangrijker lijkt echter de wijze waarop dergelijke vergelijkingen het leed van de Holocaust zelf marginaliseren.

Toegegeven, feitelijk kan alles met alles vergeleken worden.  Maar afgezien of het nuttig is, is er ook de lading die een vergelijking met zich meebrengt.  Hoewel de vaststelling dat Hitler vegetariër was feitelijk correct is, is het begrijpelijk dat iemand als Marianne Thieme er niet van gediend zal zijn met Hitler vergeleken te worden vanwege de connotatie.

Al met al lijken dergelijke vergelijkingen vooral een trivialisering van de geschiedenis voor goedkoop (emotioneel) gewin over de hoofden van zes miljoen vermoordde Joden. Iets waar het Centraal Joods Overleg zich dan ook met klem van distantieert.

Waar antizionisme overgaat in antisemitisme

onderstaand artikel heeft het CJO, op uitnodiging van Joop.nl geschreven. Het werd op op 29 april geplaatst

 

Dus je wilt iets zeggen over Israël? Dan is de kans groot dat, ongeacht wat je te zeggen hebt, je dit niet in dank wordt afgenomen. Waar voor de één bedenkingen bij het beleid van Netanyahu voldoende  zijn om van antisemitisme te spreken, meent een ander dat er niets mis is om tijdens een demonstratie tal van klassieke antisemitische vooroordelen van stal te halen, te projecteren op Israël om vervolgens te eindigen met “fuck de Talmoed’.[1]

Dat de waarheid ergens in het midden ligt moge duidelijk zijn. Toch rest de vraag waar je redelijkerwijs kunt stellen dat antizionisme overgaat in antisemitisme. De standaard  die wij hiervoor willen aandragen is  de zogenaamde 3 D-norm; demonisation, double standards en delegitimazation zoals beschreven door Natan Sharansky.[2]

Van de eerste D, demonisering, is sprake wanneer het beleid van Israël buiten alle proporties hard beoordeeld wordt. Zo is het onder criticasters van Israël niet ongebruikelijk om het beleid te vergelijken met de wandaden van de nazi’s tijdens de Tweede Wereldoorlog. Voor eenieder met een greintje historische kennis is het klip en klaar dat elke vergelijking tussen het optreden van Israël en de systematische, van overheidswege georganiseerde moord op  zes miljoen mensen, volledig mank gaat en een klap in het gezicht is van ieder weldenkend mens. De Europese Unie gaat hier in mee. Hun werkdefinitie, die door 31 landen gehanteerd wordt, stelt (onder andere) dat er sprake is van antisemitisme wanneer het hedendaags beleid in Israël wordt vergeleken met dat van de nazi’s. [3] Lees Verder →

Hitler afbeelding in kleurboek Kruidvat

Naar aanleiding van het tekenboek met daarin een afbeelding van Hitler heeft  het CJO contact opgenomen met A.S. Watson, de holding maatschappij van het Kruidvat

A.S. Watson geeft aan  geschokt te zijn door  de afbeelding en heeft het desbetreffende kleurboek onmiddellijk terug getrokken uit de winkels. De maatschappij heeft  zelf onderzoek gedaan, hoe het mogelijk is dat deze boeken in de winkel terecht zijn gekomen. De boeken kwamen van de Belgische uitgever Trifora. Deze heeft de kleurboeken met historische figuren in India laten produceren. A.S. Watson heeft aangegeven dat noch bij de Indiase produktiemaatschappij , noch bij Trifora er kwade opzet in het spel was.

In India wordt blijkbaar anders tegen nazi Duitsland aangekeken dan in het westen. We hebben met A.S.Watson de afspraak gemaakt dat in de toekomst de in India geproduceerde boeken  extra gecontroleerd zullen worden.

Een jammerlijk gemiste kans!

Het nationaal 4en5mei Comité heeft besloten om de groep Broederliefde met rapper Emms niet te benoemen tot Ambassadeur van de Vrijheid op de komende bevrijdingsdag.

In de eerste plaats was het natuurlijk een  blunder van het Comité om rapper Emms, een man met een voorgeschiedenis van onversneden antisemitische kreten,  te kandideren voor het ambassadeurschap; er was duidelijk niet voldoende antecedentenonderzoek gedaan. Maar toen zijn wandaden aan het licht kwamen toonde rapper Emms zich zeer schuldbewust. Hij bood excuses aan  en heeft een bezoek gebracht aan Auschwitz.

Het Comité aanvaardde zijn excuses en handhaafde aanvankelijk het ambassadeurschap. Echter, door de emotionele klachten van enkele particulieren  is het Comité-en dat is de tweede blunder-  weer in zijn schulp gekropen en heeft besloten om Emms en zijn groep niet te benoemen tot Ambassadeur van de Vrijheid.

Lees Verder →